...در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند...

یک انسان کامل بودن بسیار ارزشمند است،

انسان هایی که شهامته پرداخته بهای عشق را دارند بسیار انگشت شمارند؛

عاشق کسیست که تمام اندیشه ی امنیت را رها کرده است و

 بی پروا به روی هر خطری آغوش گشوده است.

باید زندگی را همچون معشوق در آغوش گرفت.

                                                                         موریس وست

         بسته‌ام در خم گيسوي تو اميد دراز 

       آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم ...  

.                                                               هو١٢١

دوستان گل من سلام:

ماه رمضان ماه سپاسگزاری از خداست .و سپاس از خدا یعنی آزاد بودن از خود،

امیدوارم بتونیم تو این ماه آزادی از خویشتن رو تجربه کنیم.

که تنها زمانی میشه از او پر شد که خالی باشی ازهمه چیز وازخود.......

ز خاک من اگر گندم برآيد

از آن نان گر پزي مستي فزايد

خمير و نانوا ديوانه گردد

تنورش بيت مستانه سرايد

اگر بر گور من آیی زیارت

تو را خر پشته ام رقصان نماید

میا بی­دف به گور من برادر

که در بزم خدا غمگین نشاید

مرا حق از می عشق آفریده است

همان عشقم اگر مرگم بساید

منم مستی و اصل من می عشق

بگو از می بجز مستی چه آید

                                                                                            شعر از مولانا

...

....ومن دل سوخته ام را، روح آتش گرفته ام را ،چشمان تبدار دلم را و دستان بیمار

روحم را به درگاه خدا بردم، به پیشگاه او نالیدم، از دست دنیا، از دست اسارت

خاک، از فراموشی انسان، از دست مردمانی که دست های سبز قنوت را،

مهر ولطافت سجود را، تمنای شاکرانه ی رکوع را و هق هق گریه های خضوع

را از یاد برده اند.نالیدم از دست دلم، دلی که فرسنگ ها از تو فاصله داشت؛

زیرا حقیقت را می دانست ولی درک نکرده بود.

در گذشته ی نه چندان دور به او گفته بودند خدایی دارد و معبودی، وبعد ها در

  کتاب ها خواند و از انسان ها پرسید و فهمید تویی یگانه ی او،

تویی که از همه به  او نزدیک تری وجز تو به هیچ کس اقتدا نمی کند.

گمان می کردم که تورا خیلی خوب فهمیده است،اما واقعیت این بود که آن حقیقت

زیبا را احساس نکرده بود .تا این که آمد آن روز زیبا وفراموش نشدنی؛

روز عشق،روزی که فکر نمی کردم به این زودی بیاید.

آن روز من دلم را با کوله باری از عشق برداشتم وبه سوی تو آمدم.  

چگونه به او بنگرم . نمی خواهم این جان را،نمی خواهم این جسم را،

خدایا !همه چشمم کن!

می خواهم فقط ببینم،دست به چه کار میاید،هنگامی که به آن خانه نمی رسد.

پا به چه کار می آید هنگامی که از شدت ضعف نمی تواند قدمی بردارد .

خدایا ! همه چشمم کن، همه درکم کن. بگذار که وسعت چشمانم به موازات کعبه

خدایا! همه چشمم کن!

   من تورا می فهمم

                من ندانسته تو را می فهمم

                       من صدای نفس گرمت را

                      در هیاهوی پر چلچله ها می فهمم

                  تو به ژرفای سرودی

                 به بلندای ترانه های باران

              من طنین خوش آواز تو را می فهمم

       تو سرشتی به بلندای صداقت

   به نوک قله ی پاک احدیت

      من از این قله ی سرپوش حقیقت

          به حقیقت نفس  پاک تو را می فهمم.